ชงโค
 
ชงโค
ชื่ออื่นๆ: กะเฮอหรือสเปซี่  เสี้ยวเลื่อย (ใต้)  ผักเสี้ยว  เสี้ยวดอกแดง (ภาคเหนือ)  เสี้ยวหวาน (แม่ฮ่องสอน)
ชื่อสามัญ: Puple orchid tree, Hong Kong orchid tree
ชื่อวิทยาศาสตร์: Bauhinia purpurea Linn.
วงศ์: LEGUMINOSAE
ถิ่นกำเนิด: แถบอเมริกากลาง
ลักษณะทั่วไป: ไม้ยืนต้นขนาดกลาง ไม่มีทรงพุ่มที่แน่นอน
ฤดูการออกดอก: ออกดอกตลอดปี
เวลาที่ดอกหอม: หอมอ่อนๆ ตลอดวัน
การขยายพันธุ์:
การตอน ทำได้แต่ไม่นิยม เพราะชงโคมีการติดเมล็ดง่ายและมีจำนวนมาก
การเพาะเมล็ด นิยมทำกันมาก
ข้อดีของพันธุ์ไม้:
ปลูกได้ดีในดินเกือบทุกชนิด
นิยมปลูกเพื่อให้ร่มเงา ดอกสวยงาม
อดทนต่อสภาพแวดล้อม
ข้อแนะนำ:
เนื่องจากเป็นพันธุ์ไม้ขนาดค่อนข้างใหญ่และเจริญเติบโตเร็ว ปลูกเพียง 1 ต้นก็เพียงพอ
ควรมีการตัดแต่งทรงพุ่มให้อยู่ในขนาดและความสูงที่ต้องการ
ข้อมูลอื่นๆ :
ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฎบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ราก ใช้เป็นยาขับลม
เปลือก แก้บิด แก้ท้องร่วง
ดอก แก้ไข้ระบาย
ผักเสี้ยวเป็นผักที่ชาวเหนือนิยมรับประทาน ช่วงที่ต้นเสี้ยวออกใบอ่อนในตลาดสดจะมียอดอ่อน ใบอ่อนของผักเสี้ยววางขายทั่วไป ชาวเหนือจะนำมาจิ้มกับน้ำพริกหรือนำไปแกง เช่น แกงกับปลา เนื้อ เป็นต้น และนิยมนำมาแกงรวมกับเซียงดา ผักชะอม จะทำให้มีรสชาติอร่อย
เอกสารอ้างอิง:
1. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. -- กรุงเทพ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น. 2546. 1,488 หน้า (343)
2. ดร. วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม.  พจนานุกรมไม้ดอกไม้ประดับ.  2542 หน้า (212)
3. http://research.rmu.ac.th/botanical/book/chongco.htm
4. http://www.prc.ac.th/lannagardrn/stand08.html
รวบรวมโดย: นพพล  เกตุประสาท
หน่วยอนุรักษ์และใช้ประโยชน์พืชพรรณ  ศูนย์ปฏิบัติการวิจัยและเรือนปลูกพืชทดลอง
คณะเกษตร กำแพงแสน  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  วิทยาเขตกำแพงแสน  จ. นครปฐม