โสนอินเดีย
 
โสนอินเดีย
ชื่ออื่นๆ: โสน  โสนหิน  โสนกินดอก  ผักฮองแฮง
ชื่อสามัญ: Sesbania
ชื่อวิทยาศาสตร์: Sesbania javaica Mig.
วงศ์: FABACEAE (PAPILIONACEAE)
ลักษณะพฤกษศาสตร์: เป็นพืชล้มลุกอายุสั้นประมาณ 2 - 4 เดือน หรือเมื่อออกดอกติดเมล็ดแล้วก็จะค่อยๆ เหี่ยวแห้งตาย หรือเรียกว่าพืชที่มีอายุปีเดียว  ลำต้นตั้งตรงแตกกิ่งมาก ความสูงประมาณ 1 ม. ลำต้นเป็นเหลี่ยมหรือกลมมีร่องละเอียดตามความยาวของลำต้นผิวเรียบ การเกาะติดของใบบนกิ่งแบบสลับ  ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ หรือรูปไข่แกมใบหอกกว้าง ขนาดประมาณ 7 x 4 ซม. ปลายใบแหลมโคนสอบแคบ ขอบใบเป็นคลื่นเล็กน้อย ก้านใบยาวประมาณ 7 ซม. และมีหนามแหลมยาว 2 อันที่โคนก้านใบ  ดอกออกเป็นช่อแบบช่อเชิงลด หรือเป็นช่อกระจุก ออกที่ปลายกิ่ง ชอกใบ ซอกกิ่ง  ดอกย่อยมีขนาดเล็ก กลีบดอกเป็นเหมือนกาบปลายแหลมสีขาวและเขียวขนาดเล็ก  ผลเป็นแบบแห้งแล้วแตก โดยแตกตามขวางของผล  เมล็ดสีน้ำตาลเป็นมันเงา ทรงกลมตรงกลางทั้งสองด้านนูน ขนาดเล็กประมาณ 0.05 ซม.

โสนเป็นพืชล้มลุกอายุฤดูเดียว อายุมักจะนานหากมีน้ำและดินมีความสมบูรณ์สูงมีสูงประมาณ 1 - 3 ม. ชอบขึ้นในที่น้ำตื้นหรือที่ชื้นแฉะมีลำต้นตั้งตรง  ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก มีใบย่อยขนาดเล็กคล้ายใบมะขามแต่แคบและยาวกว่า  ดอก สีเหลืองออกเป็นช่อตามซอกใบที่ปลายกิ่ง ลักษณะช่อห้อยลง แต่ละช่อมี 10 - 15 ดอก ลักษณะดอกคล้ายดอกถั่ว มีกลีบดอก 5 กลีบ รูปร่างไม่เหมือนกัน กลีบนอกสุดมีขนาดใหญ่ที่สุด เกสรตัวผู้มี 10 อัน  ผล เป็นผักกลมยาวมีเมล็ดจำนวนมาก
การขยายพันธุ์: เพาะเมล็ด
การป้องกันและกำจัด:
ใช้วิธีการเขตกรรม เช่น ถาก ตัด ให้สั้นไม่ให้ออกดอก หรือขุดทิ้ง
ใช้สารเคมีต่างๆ เช่น โดเรมี (2,4-ดี ไอโซบิวทิล เอสเทอร์ (2,4-D isobutyl ester)) กรัมม๊อกโซน, มาร์เก็ต (ไกลโฟเซต), ดาร์ไฟท์ (ไกลโฟเซต ไอโซโพฟิลามีน ซอลต์), ดามาร์ค (ไกลโฟเลท), ทัชดาวน์ (ไกลโฟเซต, ไตรมีเซียมซอลต์), ราวด์อั๊พ, สปาร์ค
เอกสารอ้างอิง:
1. ส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้.  ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2544.  ส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิชาการป่าไม้ กรมป่าไม้ พิมพ์ครั้งที่ 2 (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม).  พิมพ์ที่ บริษัทประชาชน จำกัด. 2544
รวบรวมโดย: รัตนะ  สุวรรณเลิศ
หน่วยอนุรักษ์และใช้ประโยชน์พืชพรรณ  ศูนย์ปฏิบัติการวิจัยและเรือนปลูกพืชทดลอง
คณะเกษตร กำแพงแสน  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  วิทยาเขตกำแพงแสน  จ. นครปฐม