เถาคันขาว
 
เถาคันขาว
ชื่ออื่นๆ: เถาคันขาว (ภาคกลาง)  เถาคันแดง  เถาคันขาว  ไทย  หุนแปแดง  เครือหุนแปขาว (อีสาน)
ชื่อสามัญ: True virginia creeper
ชื่อวิทยาศาสตร์: Parthenocissus quinquefolia (L.)  Planch.
วงศ์: VITIDACEAE
ลักษณะพฤกษศาสตร์: ต้นเป็นไม้เถาเลื้อยสีเขียวขนาดเล็ก ชอบขึ้นต้นไม้ใหญ่ เถามีมือเกาะแตกจากข้อไม่มีขน  ใบเป็นใบประกอบมีใบย่อย 3 ใบ แตกจากก้านใบจุดเดียวกัน ใบย่อยเป็นรูปไข่ โคนใบป้าน ปลายใบค่อนข้างแหลม ขอบใบจักเล็กน้อยสีเขียวเข้ม แผ่นใบเรียบ เส้นกลางใบนูนเห็นเด่นชัด ขนาดกว้าง 2-3 ซม. ยาว 5-10 ซม.  ดอกเป็นดอกช่อแตกออกจากก้านช่อดอกหลักจุดเดียวกัน มีลักษณะคล้ายดอกกระตังบาย หรือดอกเถาวัลย์ปูน หรือฝิ่นต้น และดอกนั้นจะออกเป็นช่อใหญ่แบนและแน่น ดอกมีขนาดเล็ก ตั้งอยู่บนก้านดอกย่อย แต่ละช่อมี 10-40 ดอก
การขยายพันธุ์: เพาะเมล็ด
การป้องกันและกำจัด:
การใช้วิธีการเขตกรรม เช่น ถาก ตัด เพื่อไม่ให้ออกดอก
ใช้สารเคมีต่างๆ เช่น มาร์เก็ต (ไกลโฟเซต), ดาร์ไฟท์ (ไกลโฟเซต ไอโซโพฟิลามีน ซอลต์)
ข้อมูลอื่นๆ: ยอดอ่อน ลวก ต้ม จิ้มน้ำพริก หรือรับประทานเป็นผักสด รสมัน จืด
เอกสารอ้างอิง:
1. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.).  พืชกินได้ในป่าสะแกราช.  หน้า 146.
2. ส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้.  ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2544.  ส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิชาการป่าไม้ กรมป่าไม้ พิมพ์ครั้งที่ 2 (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม).  พิมพ์ที่ บริษัท ประชาชน จำกัด.  2544.
รวบรวมโดย: นพพล  เกตุประสาท
หน่วยอนุรักษ์และใช้ประโยชน์พืชพรรณ  ศูนย์ปฏิบัติการวิจัยและเรือนปลูกพืชทดลอง
คณะเกษตร กำแพงแสน  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  วิทยาเขตกำแพงแสน  จ. นครปฐม